Protocol zegt A, arts zegt B: wat is beter?

Hoe een arts moet handelen is in detail vastgelegd in protocollen, schrijft de Volkskrant in een achtergrondartikel: deze ingreep, dit medicijn. Maar wat als een arts denkt: ik moet het anders doen? Of als de patiënt zegt: ik wil dat middel niet?

De regels knellen, stelt de Raad voor de Volksgezondheid en Samenleving. De Volkskrant signaleert botsende werkelijkheden in de spreekkamer.

Enorm geholpen
Gynaecoloog Fedde Scheele zegt: ‘Wij zijn wetenschappers verschrikkelijk dankbaar dat ze uitzoeken wat werkt en wat niet. En elke dokter moet op de hoogte zijn van wat bewezen effectief is en wat in de richtlijn staat. Dat heeft het vak de afgelopen decennia enorm vooruitgeholpen. Maar je moet er niet in doorschieten.’

Niet zoals in de VS
Dat zegt ook neuroloog Bas Bloem. ‘Het is hier nog niet zoals in de VS, waar absoluut nooit van de richtlijn wordt afgeweken uit angst voor claims van patiënten. Maar ook in Nederland zijn we zover dat het voor artsen makkelijker is het persoonlijk belang van de patiënt te negeren dan dat je de richtlijn negeert.’

Care
‘Genezing suggereert dat je een oorzaak vindt en het euvel verhelpt. Dat was dertig jaar geleden het dominante beeld in de zorg’, zegt voortplantingsspecialist Bart Fauser, ‘maar de meeste medische problemen in dit tijdsgewricht zijn niet oplosbaar, want het zijn chronische aandoeningen. Voor deze patiënten heb je geen ‘cure’ maar alleen ‘care’.’