3ca7736d-ab57-4048-bb71-4e0f2221472f

Blog Rick Henderik: Tweehonderd jaar eenzaamheid

Morgen is het Wereld Parkinson Dag. Een vreselijke ziekte waar zelfs na tweehonderd jaar nog altijd geen oplossing voor is gevonden. Toch houd ik vertrouwen dat we niet nog eens tweehonderd jaar hoeven te wachten tot we een medicijn hebben dat geneest.

11 apr 2018

Als ik aan Parkinson denk, gaan mijn gedachten automatisch terug naar tien jaar geleden. Toen had ik als student farmacie een bijbaan in een apotheek in Nieuwegein. Daar ontmoette ik aan de balie regelmatig een stel waarvan de man Parkinson had.

In eerste instantie kwamen zij steeds samen hun medicatie ophalen, maar op een gegeven moment kwam alleen de partner nog langs. De patiënt zelf kon en durfde dan niet meer naar buiten. Steevast stelde de partner mij dan de vraag of er misschien een medicijn zat aan te komen dat redding zou kunnen brengen. Iedere keer deed het pijn om die vraag ontkennend te moeten beantwoorden.

Die pijnlijke boodschap die ik destijds moest overbrengen als apotheker moet ik nu weer vertellen, maar dan aan neurologen. ‘Hebben jullie al wat nieuws?’, wordt mij dan gevraagd. En ook nu is het confronterend om ‘nee’ te moeten zeggen. Op korte termijn verwacht ik niet dat we voor Parkinson een echte doorbraak kunnen verwachten. We weten al erg veel van de ziekte, maar het is domweg niet genoeg. Nieuwe aangrijpingspunten moeten gevonden worden om tot een echte oplossing te komen.

Is het uitblijven van nieuwe aangrijpingspunten een reden om het bijltje dan maar erbij neer te gooien? Nee, want onze sector zal niet opgeven in de zoektocht naar die ene doorbraak. Maar om ons onderzoek voort te kunnen zetten, zijn gezamenlijke investeringen noodzakelijk. Van geneesmiddelenbedrijven, van de overheid en ook van investeerders. Hier moest ik aan denken toen vorige week in het nieuws was dat zorgverzekeraars beleggen in medicijnmakers. Ik juich dit van harte toe. Dankzij deze investeringen kunnen wij nieuwe medicijnen ontwikkelen die bijdragen aan een betere kwaliteit van leven. Publiek-private samenwerking is hiervoor hard nodig. 

Zolang medicijnmakers, overheid en patiëntenorganisaties de handen ineen blijven slaan, heb ik hoop dat we een oplossing kunnen vinden voor Parkinson. Onze sector wil hierbij een voortrekkersrol spelen om samen met alle zorgpartners te werken aan zorg rond de patiënt. Zodat ik en de apotheker over een aantal jaar tegen de neuroloog en tegen de patiënt opgelucht kunnen zeggen: ‘Het is zover, we hebben een nieuw werkend medicijn voor u gevonden.’

Rick Henderik, voorzitter van de Young Innovators of Medicines

Pledge Natascha Roukema (AbbVie) over Parkinson