Beroepsmatig kijk ik altijd met een bijzonder oog naar de zorgplannen, waar de uitdagingen evident zijn: we leven langer, het aantal mensen met chronische aandoeningen groeit en de druk op zorgprofessionals neemt toe. Tegelijkertijd willen we dat patiënten tijdig toegang houden tot nieuwe, effectieve behandelingen.
Die spanning vraagt om samenhangend beleid. Betaalbaarheid en toegankelijkheid zijn geen tegenpolen, maar gaan hand in hand. In een vergrijzende samenleving kunnen we het ons niet veroorloven om innovatie los te zien van houdbaarheid.
De innovatieve geneesmiddelensector wil nadrukkelijk bijdragen aan die gezamenlijke opgave. Dat begint met een gedeeld en feitelijk beeld van kosten en waarde. Het publieke debat over geneesmiddelen richt zich vaak op catalogusprijzen, terwijl onderhandelingen en budgetafspraken het werkelijke uitgavenbeeld beïnvloeden. Meer gezamenlijke duiding van die cijfers helpt om beleidskeuzes zorgvuldig te maken en voorkomt dat discussies verzanden in aannames.
Tegelijkertijd ervaren patiënten dat de periode tussen Europese toelating en vergoeding in Nederland lang is. Voor iemand met een progressieve aandoening betekent uitstel niet alleen wachten, maar verlies van gezondheid. Zorgvuldige beoordeling moet voorop blijven staan, maar voorspelbaarheid en efficiëntie in procedures zijn net zo essentieel. Door gezamenlijk knelpunten in toegangstrajecten te analyseren en transparanter te maken waar vertraging ontstaat, kan het systeem verbeteren zonder in te leveren op kwaliteit. Ik zou bijna zeggen: ‘het kan wel!’.
We willen daarbij ook gezamenlijke verantwoordelijkheid nemen voor de waarde van behandelingen in de praktijk. Innovatie betekent niet alleen nieuwe middelen ontwikkelen, maar ook actief bijdragen aan gepast gebruik en inzet van behandelingen. Wanneer behandelingen niet het beoogde resultaat hebben, moeten we bereid zijn dat bespreekbaar te maken. Dat zou een gezonde ambitie voor alle onderdelen in de zorg moeten zijn.
In een zorgsysteem waar personeel schaars is, verdient ook de bredere impact van geneesmiddelen aandacht. Sommige innovaties verkorten ziekenhuisopnames, maken behandeling thuis mogelijk of voorkomen complicaties. Daarmee dragen zij bij aan het ontlasten van zorgprofessionals en het behoud van zelfstandigheid van patiënten. Die samenhang tussen geneesmiddelenbeleid en arbeidsmarkt is in een vergrijzende samenleving relevanter dan ooit.
Het nieuwe kabinet heeft uitgesproken dat grote maatschappelijke vraagstukken alleen samen kunnen worden aangepakt. Die overtuiging delen wij. Toekomstbestendig geneesmiddelenbeleid vraagt om transparantie, voorspelbaarheid en bereidheid om samen verantwoordelijkheid te nemen voor het geheel.
Als sector willen we graag partner zijn in een zorgstelsel dat ook voor volgende generaties toegankelijkheid en kwaliteit waarborgt. Ik wens het nieuwe kabinet alle succes, wijsheid en bovenal gezondheid toe. De nieuwe minister van VWS kan in elk geval op onze uitgestoken hand rekenen!
Carla Vos, directeur Vereniging Innovatieve Geneesmiddelen (VIG)
Lees ook:
VIG over coalitieakkoord: goede stap richting innovatieve economie met omarmen rapport-Wennink