Lange tijd dachten onderzoekers dat dit orgaan bij volwassenen bijna niets meer deed. Twee recente studies, beide gepubliceerd in Nature, laten nu zien dat de gezondheid van dit orgaan juist een grote invloed kan hebben op zaken als de levensduur, veroudering en op de kans dat immunotherapie goed aanslaat.
Functie thymus
‘De thymus is een klein orgaan in de borstkas dat ons immuunsysteem helpt door T‑cellen te trainen’, legt Bertens uit. ‘T-cellen zijn afweercellen die het immuunsysteem helpen om nieuwe bedreigingen te herkennen en te bestrijden.’ Het orgaan wordt met de jaren kleiner, maar blijkt ook bij volwassenen veel invloed te houden op het afweermechanisme.
In de eerste studie bekeken onderzoekers de gegevens van ruim 27.000 volwassenen om te zien hoe gezond de thymus nog is op latere leeftijd. Ze keken daarbij niet alleen naar immuuncellen in het bloed, maar ook naar het orgaan zelf via CT‑scans. Zo maakten ze een thymus-gezondheidsscore die laat zien hoe goed het orgaan werkt. Mensen met een hogere score hadden duidelijk minder kans op ernstige ziekten en overlijden. Ook zagen de onderzoekers dat leefstijl, zoals roken of ontsteking, samenhangt met een minder gezonde thymus.
Betere behandeluitkomsten
In een tweede studie werd specifiek gekeken naar patiënten die immunotherapie kregen. Patiënten met een gezonde thymus hadden aanzienlijk minder kans op ziekteprogressie en overlijden, onafhankelijk van andere factoren zoals tumorkenmerken of type behandeling.
Dit wijst erop dat de thymus mogelijk een tot nog toe onderschatte rol speelt in hoe goed patiënten reageren op immunotherapie bij mensen met kanker. Het succes van zo’n behandeling is onder andere afhankelijk van het activeren van specifieke T-cellen in de patiënt.
Persoonsgerichte kankerzorg
Bertens duidt het belang van de bevindingen. ‘Thymusgezondheid zou in de toekomst kunnen helpen bepalen welke patiënten het meest profiteren van immunotherapie. Dit type onderzoek helpt ons om steeds dichter bij echt voorspelbare en persoonlijke immunotherapie te komen. Het vergroot de kans dat elke patiënt de behandeling krijgt die voor hem of haar het beste werkt.’
Zoals de onderzoekers benadrukken, moeten de resultaten nog worden bevestigd in toekomstige studies. En de methode is nog niet klaar is voor routinematig klinisch gebruik. Bertens: ‘Desondanks openen deze inzichten de deur naar nieuwe manieren om kankerzorg verder te optimaliseren en personaliseren.’
Verder lezen